Kimchi & Kroketten

Eind jaren ’90. Soo-Ji is zestien en groeit op in een klein, idyllisch dorp. Samen met haar oudere broer Manuel vormt
ze een opvallende verschijning: zij heeft sluik, donker haar en amandelvormige ogen, Manuel heeft een donkere huidskleur en kroeshaar, terwijl hun ouders, een witte huid en lichte haren hebben.

Terwijl Manuel met horten en stoten zijn Colombiaanse afkomst onderzoekt, keert Soo-Ji zich juist af van haar Zuid-Koreaanse roots. Ze brengt haar dagen door met haar vriendinnen, pelt bollen, danst in de kroeg en geniet van de zon. Maar hoe hard ze ook probeert op te gaan in het dorpse tienerleven, het gevoel van anders zijn wordt steeds sterker. Haar frustraties richt ze op Manuel, die fel reageert op haar pijnlijke woorden.

Wanneer ze tijdens de jaarlijkse kermis ziet dat Manuel publiekelijk diep wordt vernederd, snapt ze zijn pijn. Maar
hoewel ze de kans heeft om hem te helpen, keert ze zich juist van hem af.

Thuis stapelen de spanningen zich op en valt het eens zo warme en liefdevolle gezin langzaam uiteen.
Gesprekken verstommen en de sfeer verhard. Juist in die leegte groeit bij Soo-Ji de drang om haar
afkomst te onderzoeken. Ze weet echter niet waar ze moet beginnen en iedere poging om een vorm van
herkenning te vinden mislukt. Steeds verder voelt Soo-Ji zich wegdrijven van de wereld waar ze zich
ooit zo thuis voelde en wanhoop en eenzaamheid dreigen haar op te slokken. Tot ze onverwachts een
nieuwe kans krijgt om voor haar broer op te staan.
Al haar opgekropte pijn en verdriet komt hierbij naar boven. Voor het eerst kan ze met een andere blik naar
zichzelf en naar hem kijken.